Najet startte in 2024 via de gemeente Lansingerland met het traject Vrouwen in Beweging bij Stichting Werkshop. Ze kwam binnen met een open houding, nieuwsgierigheid en de wens om weer iets op te bouwen. Tijdens de workshops en activiteiten bleek al snel dat ze niet alleen leergierig was, maar ook een echte steun voor anderen. Ze maakte haar opdrachten serieus, stelde vragen en stond klaar voor de groep. Dat enthousiasme en die inzet vielen direct op.
Tijdens het traject deed Najet mee aan allerlei activiteiten, van workshops en sportmomenten tot een banenmarkt en een maatschappelijke activiteit bij Laurens. Dat laatste was een belangrijk moment voor haar. Samen met andere deelnemers ging ze schilderen bij een groep ouderen. “Ik wist niet wat ik kon verwachten, maar het was zó dankbaar,” zegt Najet. Het maakte haar bewust van hoe waardevol werk kan zijn en dat er altijd nieuwe mogelijkheden zijn om te ontdekken.
Een keerpunt kwam toen er een presentatie was over werken in de horeca. Najet kookte altijd graag, maar had nooit gedacht dat ze daar echt een baan in kon vinden. Toch besloot ze de stap te wagen en te solliciteren bij Het Waaltje. Dat bleek het begin van een nieuw pad, maar niet zonder uitdagingen. Er waren problemen met contracten, onduidelijkheden over de functie en te weinig uren. Najet bleef echter in gesprek, gaf duidelijk aan wat zij wilde en wat niet, en met hulp van haar begeleiders en de gemeente werd er hard gewerkt aan een oplossing.
Uiteindelijk kreeg Najet een contract als hulpkok en kon ze haar uren uitbreiden. Door ook avonden te werken, kwam ze op het juiste aantal uren. Sinds 1 december heeft zij een vast contract van 24 uur per week, en in de praktijk werkt ze vaak meer. Daarmee is ze volledig uit de uitkering. “Dat gevoel is onbeschrijfelijk,” zegt ze. “Je hebt weer vrijheid. Je hoeft nergens meer toestemming voor te vragen. Je verdient je eigen geld en maakt je eigen keuzes.”
Maar Najets groei ging verder dan werk alleen. Tijdens het traject leerde ze ook voor zichzelf op te komen. Waar ze eerst bescheiden en op de achtergrond bleef, durft ze nu vragen te stellen, haar grenzen aan te geven en zichzelf serieus te nemen. “Ik was mezelf een beetje kwijtgeraakt,” vertelt ze.
“Nu voel ik weer: ik mag er zijn.” Dat is extra bijzonder, omdat Najet in deze periode ook privé veel meemaakte. Ze verloor haar zus, met wie ze een hechte band had, en draagt veel zorg voor haar gezin. Ondanks het verdriet bleef ze doorgaan en hield ze vast aan haar doelen.
Bij Het Waaltje voelt Najet zich inmiddels helemaal thuis. Ze werkt in een open keuken met collega’s uit verschillende landen en culturen, en ervaart veel steun en samenwerking. “Als het druk is, komt er vanzelf iemand helpen,” vertelt ze. “Dat is zo fijn.” Het werk geeft haar energie en plezier, en thuis neemt ze haar passie mee door recepten te proberen en nieuwe gerechten te maken. “Ik neem het restaurant een beetje mee naar huis,” lacht ze.
Voor Najet betekent deze baan niet alleen inkomen, maar ook herwonnen zelfvertrouwen en vrijheid. Ze durft weer te dromen en kijkt met vertrouwen naar de toekomst. Misschien volgt ze een cursus om nog beter te worden in haar vak, of misschien komt er ooit een eigen cateringbedrijf. Wat het ook wordt, Najet weet één ding zeker: ze staat weer stevig in haar leven.
Het verhaal van Najet laat zien hoe begeleiding, samenwerking en eigen doorzettingsvermogen kunnen leiden tot een duurzame verandering. Ze is niet alleen uit de uitkering, maar ook terug in het leven: sterker, vrijer en vol vertrouwen in wat nog kan komen.
